اگر کسی را نداشتی به او فکر کنی به آسمان بیندیش زیرا در آن کسی است که به تو می اندیشد.
همیشمه خاک گلندانی باش که هرقت سرش به آسمان رسید یادش نرود ریشه اش کجاست.
ترجیح میدهم حقیقتی مرا آزار دهد تا اینکه دروغی مرا آرام کند.
خوبی بادبادک اینه که همه ی زندگیش به یه نخ نازک بنده ولی بازم تو آسونه و میرقصه و میخنده.
چه قدر سخته همرگ جماعت باشی وقتی جماعت خودش هزار رنگه.
اگر میخوای محال ترین اتفاق زندگی رخ بده باور محال بدونش رو عوض کن.
مردم هیچ وقت خوش بختی خودشان رو نمی بینند ولی هیمشه خوشبختی دیگران جلوی چشمانشان رو گرفته.
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل توکلی